tag:blogger.com,1999:blog-76051293453656961152012-02-01T11:31:52.248+02:00<b>B΄ΠΕΡΙΟΔΟΣ</b>THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comBlogger4421100tag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-51046119032275672052012-02-01T11:06:00.003+02:002012-02-01T11:31:52.254+02:00

Είναι ίσως το καλύτερο έργο για μουσική δωματίου που συνετέθη ποτέ; παρακινδυνευμένο να το πει κάποιος αυτό, αν και βέβαια είναι μεταξύ των πρώτων, ασυζητητί.Σίγουρα όμως, το καλύτερο Πιάνο Κουιντέττο που εγράφη ποτέ στην ιστορία της κλασσικής μουσικής. Για αυτό, τουλάχιστον δεν θα πρέπει να μένει αμφιβολία (και τι να πει κανείς γι' αυτό το allegro vivace-quasi presto του δευτέρου μέρους... έχει

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-88095726134617867422012-01-29T11:15:00.017+02:002012-01-29T18:35:52.559+02:00

Την δεκάτη εβδόμη του Αυγούστου τουΈτους 1980 και κατά την πρώτη ώρακαι εικοσιοχτώ πρώτα λεπτά μετά την μεσημβρίαΤο Βόρειο Ηφαιστειολογικό ΙνστιτούτοΤου Ρεϋκγιάβικ κατέγραψε μια ισχυρήέκρηξητου ακοίμητου ηφαιστείουΤο οποίο έλεγαν από παλαιά οι ΙσλανδοίΠως ήταν ο πλέον προσιτός πυλώνας τηςκόλασηςπροςτην γη·Από εδώ εξέρχονται οι ψυχές στον κόσμο,Έλεγαν οι κάτοικοι του Άκγιουρέβρι, καιΈδειχναν τον

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-17495255160746746812012-01-25T05:57:00.013+02:002012-01-25T10:50:36.893+02:00

Πάψε να κοιτάς στον ορίζοντα, Έκκι,Του έλεγαν τα αλλόκοτα πτηνά, ενώΟ ίδιος παρέμενε ακίνητος στην ίδιαΘέση με τα μάτια του οδηγημένα σεάγνωστη φωτιά·Ποιον αναμένεις, μην τον θεό, είποτεΤον Σατανά, μα το τέλος μήπως ή τηναρχήτου κόσμου,Του λέγανε και ωρμούσαν σφοδρά μεΤα ράμφη τους πάνω στα ερημωμένασιτάριατων χωραφιών,Δεν σε φοβόμαστε, Έκκι, του τονίζαν,Φαντάζεις ένα σκιάχτρο μόνο, αν δενείσαι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-27245134950872277272012-01-21T05:18:00.000+02:002012-01-21T05:18:33.651+02:00

Εξαιρετική παρουσίαση της όπερας του Lully στην Opéra Royale du Château de Versailles την 17η Δεκεμβρίου του 2010 (διευθύνει ο Christophe Rousset).Στο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την όπερα, διαρκείας δύο ωρών και δεκαοχτώ λεπτών περίπου.Καλή θέαση και ακρόαση!

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-16769627048687527622012-01-17T03:23:00.020+02:002012-01-18T00:41:59.064+02:00

Η φωτιά είναι ο μόνος τρόπος γιαΝα γνωρίσουμε το ύψος της ζωής,Ίλκυς,Όταν κάποτε η νύχτα πέφτει τόσοΒαρειά στα μηνίγγια των αστέγωντου χρόνου,Ώστε δεν υπάρχει κανείς να τουςΠερισώσει ει μη ένα άλμα σε κάτιπου μοιάζειμε θάνατο και εξ ίσουμε ζωή, Ίλκυς,Μα αλήθεια σου μιλώ, για τηνΑποχαλίνωση της ορατότηταςΣ' έναν ήλιο του θεού μέσα στοΣτήθος κάθε ανθρώπου, τόσονστιγμαίονΠου αρκεί για να διαστείλει

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-73219058126816859832012-01-13T02:18:00.014+02:002012-01-13T09:35:51.025+02:00

Ο χρόνος όλος είχε καταστεί η δίνηΤης νεαρής χορεύτριας καταμεσήςστο Καμπαρέτου Σατ ΣουάρΚαι οι άνθρωποι οραματίζονταν μεΠροφητική νωχέλεια στα πόδια τηςΜια κοσμογονία από ηλεκτρικό φωςΚαι σχόλη Κυριακής εσπέρας σε όλατα διαθέσιμα μπουλεβάρεντός των Κήπων των Εσπερίδων,Το δίχως άλλο η κάποια μας αξίζειΞεκούραση, έλεγαν με υποβλητικήευθυμία,Κατόπιν μάλιστατηςΤοσαύτης ιστορικής ταλαιπωρίας,Μηδέ οι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-74620114289369897152012-01-09T07:32:00.003+02:002012-01-09T07:38:45.904+02:00

Απ' το τυπογραφείο ακούγονταν επίΑιώνες οι ίδιοι θόρυβοι· οι άνθρωποιΔεν το πλησίαζαν ποτέ, εργάζεται οΔιάβολος, έλεγαν, να τώρα, τυπώνειτην Αγία Γραφήσε πολλά βιβλίαΠου τα σωριάζει κάτω σε στήλες τηςΝύχτας· μα αυτή, αυτή 'ναι σίγουραη πρώτηνύχτα στον κόσμοκι ας μοιάζει με περίλαμπρη αυγή,Λέγανε και για πρώτη φορά κινούσανΠιο κοντά στο κτίριο, με μεγάλη όμωςπροσοχήΜην τους καταπιεί μέσα στους

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-32732740280657832272012-01-06T01:22:00.004+02:002012-01-06T13:32:03.068+02:00

Ένα ολόκληρο σύμπαν από βελούδοΚαι μια νύχτα υγρή από τις σταγόνεςτου νεαρού θηλυκού ιδρώταιερόν απόσταγμα της δρόσου τηςΕδέμ,Του ερατοσθενούς, του ευόσμου ωσείΟι μνημειώδεις κήποι της εκκλησίαςτης Καρδιάς,Και ανθόνερου σταγόνες από κόσμοΆλλον πλέον πραγματικόν αυτού, οιΠου πέφτουν σαν στάλες της βροχήςΕπάνω στον κορμό της φωτιάς· όσονΠαλαιός είναι ο κόσμος, άλλο τόσονΠιο νέος είναι ο έρωτας κάθε

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-34546423694688212732012-01-02T19:23:00.003+02:002012-01-02T19:30:39.725+02:00

Χρόνια Πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος εύχομαι σε όλους τους φίλους και αναγνώστες του THE RETURN blog.Έρχονται καιροί για την ανθρωπότητα γεμάτοι ποίηση και σκοτάδι μαζί.Η γραφή ας υπάρξει ως φως, για άλλη μια φορά.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-70755779635236001242011-12-29T19:01:00.005+02:002011-12-29T19:52:44.370+02:00

Τους έβλεπες ξανά μαζεμένους γύρωΑπό την προγονική φωτιά· δεν ήτανάλλη αυτή τη φοράαπό μια υπόσχεση του χρόνου,Καθώς οι αιώνεςΕίχαν αφήσει τις οροφές τους επάνωΣτη Γη, τόσο ψηλές που οι άνθρωποιΚάποτε τις εξελάμβαναν ως εάν ήτανΟ ουρανός τους· κι από κάτω οι στοέςτων ημερών και των νυχτώνΆδειες από κόσμο· την πρώτη ημέραΤου χρόνου μόνον, εμφανίζοταν στιςξενυχτισμένες εισόδουςΈνας τυφλός

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-70612152384146565342011-12-27T15:04:00.013+02:002011-12-28T21:05:26.660+02:00

Υπήρχε ένα μακρινό ακρογιάλι στηνΆκρη του κόσμου σαν από δεκαετίεςή αιώνες ξεχασμένοκαι εντελώςΈρημο από ανθρώπους· τα πλοία δενΦαινόνταν ποτέ στον ορίζοντα, και οισπάνιοι γλάροιΣτο πέταγμά τους φαντάζανε ωσάν ταΚυματιστά σινιάλα του ουρανού προςτην βωβή, ήρεμη θάλασσαΗ οποία στουςΑλλεπάλληλους ελαφρείς επανασυρμούςΤων κυμάτων της, ωθούσε την κρυπτικήεπιφάνειά τηςΕγγύτερα ολοένα της ξηράς· οι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-57740145233586061262011-12-22T02:24:00.008+02:002011-12-22T02:56:21.742+02:00

Όμορφη όσον μία αρχαία ΑθηναίαΚόρη, με το ευγενέστατο πρόσωποτηςΝαΕπισημοποιεί μια τόσο λεία ποίησηΣτην ανθρώπινη σάρκα και απαλάπεριχέονταςΜια δρόσο φωτεινή στην καταχνιάΤου κόσμου· και με την αίγλη τωνΒαθυτέρων υδάτων στο τρυφερό τηςΒλέμμα που ορίζει από μόνο του μιανέα ωκεανογραφία της καρδιάςΝα αποκαθιστά ένα καθολικότερονόημα στο ζην·Η δε ίσια κλασσική της μύτη με τηνΥδατώδη αστραπτερή

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-1714150678267927892011-12-18T06:46:00.004+02:002011-12-18T07:18:33.586+02:00

Άλλη μια εξαιρετική εκτέλεση και ερμηνεία από την νεαρή πιανίστρια που εδώ και χρόνια ζει και κάνει καρριέρα στις Η.Π.Α.Το πολύ αισθαντικό Nocturne Op. 27, No.2, του Chopin.Συζητούσα με ένα καλό φίλο μου τις προάλλες, -πιστός φαν και αυτός της κλασσικής μουσικής-, και μου έλεγε το εξής: εντάξει , είναι μεγάλος ο Σοπέν, ωστόσο, είναι πιανιστική μουσική μόνον ό,τι έκανε· από αυτή την άποψη δεν

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-77533232744524069002011-12-14T00:14:00.016+02:002011-12-15T03:41:53.346+02:00

Σαν μια φωνή που 'ρχεται από τονΆνω κόσμο κι επιβάλλει την σιωπήστην μονίμωςξενυχτισμένη οικουμένη,Βέρσους,Και οι προσδοκίες των ζωντανών δενΦαντάζουν παρά ως δίχτυα 'φημέναστη ξηρά,Ενώ στη θάλασσα πλέει ήδη ένα τοΠλοίο φάντασμα της Ιστορίας, απότην αρχήναυπηγημένο με οίστρο και πλάνη·Και όταν κάθε φορά οι άνθρωποιΑνακαλύπτουν πως μια λέξη είναιΤο σφράγισμα του ονειρικού σταΕρειπωμένα παλάτια της

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-22681474320119546302011-12-12T06:24:00.009+02:002011-12-12T10:25:31.246+02:00

Ο κύκλος, έλεγαν πολλοί, υπήρχε απόΤόσο παλιά στην ανθρωπότητα, ώστεΉταν σχεδόν αδύνατον να θυμηθούνεΠοιος τον πρωτοσχεδίασε· παρ'όλο δεΠουΔεν φαινότανε πουθενά, εν τούτοις οιΆνθρωποι ένοιωθαν την παρουσία τουπαντού·ΔενΦαντάζει τόσον εύκολο ότι θα βγούμεΚάποτε από δω, έλεγαν ανησυχώνταςΉρεμα καθώς περιφέρονταν ελευθέρωςΠρος πάσα κατεύθυνση ανά τον κόσμο,Και καθίσταται αδύνατον έως άρτι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-64536338148640762592011-12-08T08:04:00.008+02:002011-12-08T09:04:25.754+02:00

Η νεαρή σερβιτόρα είχε στάχτη σταΜαλλιά της και ο δίσκος με τα ποτάΠεριεστρέφετο στην παλάμη της ωςΜια νύχτα ακόμα που ήταν να έλθειστα γήινα,Εσμεράλδα, της φώναζαν, κι εκείνηΠροσήρχετο σχεδόν αμέσως με έναΧαμόγελο που την έκανε να ομοιάζειΩσάν αυτόματη κούκλα της σελήνηςκαθ'όσον ομιλούσεΣτη νέα κάθε φοράΕπικράτεια της ανθρωπότητας πουΤην ώριζε η εισερχομένη παρέα ότεΔιεπεκτείνετο επί των

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-39810069552569299802011-12-03T09:12:00.002+02:002011-12-03T09:24:08.335+02:00

Αυτή, Προμηθεύ, είναι η νύχτα σου,Του 'λεγε η νεαρή Ασία ψηλά πάνωστον βράχοΕνώ από κάτω έχαινε ο κόσμος σαν τοΒάραθρο που σιωπούσε· νύχτα τόσονΦωτεινή όσον και ένας κρίκος χαμένοςΣτα αιολικά σύμπαντα της τέχνης τουνοείν,Προμηθεύ,Και τοσούτον, λέγω αλήθεια, σκοτεινήΌσον και μια φωτιά στην έννοια θεός,Κι εσύ δεδεμένος άρτι και απελεύθεροςΥπερέχεις του κόσμου τούτου μόνον ωςόμηρος της

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-78275504508385144172011-11-28T06:36:00.002+02:002011-11-28T06:54:08.117+02:00

Εξαιρετικές εκτελέσεις πάνω στα Fantasie Impromptu του Chopin και Moments Musicaux, op.16, No.4 του Rachmaninoff.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-50556039153184657362011-11-24T18:38:00.006+02:002011-11-25T18:04:42.398+02:00

Όταν εκόπασε η μεγάλη ταραχήΚαι οι άνθρωποι κοιτούσαν απόΤα φινιστρίνια των ουρανών τονΝεοσχηματισμένο κόσμο, κανείςΔεν ήταν σίγουρο πως έβλεπε τηΦλόγα που μαίνετο στα εσώτερατων κέρινων ωσεί ανθρώπωνμορφώνΟι οποίες και απροσκόπτως τόσονΠορευόντανε στους δρόμους ωσάνΟι νύχτες που καταπίναν και άλληννύχτα·Ιδού ο κόσμος, λέγανε, και έδειχνανΤα χρωματιστά σπίτια στο λιμάνι ναΑπλώνονται σαν παιδική

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-8009765243026582502011-11-20T20:20:00.003+02:002011-11-21T04:53:31.963+02:00

Ιδού Πετροβοάμ, οι λείες επιφάνειεςΤων εθνών στον χάρτη που καίγεται,Έλεγε η σκιά στο κέντρο του κόσμουΣτον άνθρωπο που παρατηρούσε τονΠλειστόκαινο ήλιο μέσ' από το άγριοΚρησφύγετο μυαλό του, ενώ η πάσαγαίαΕίχε καταστεί ένα το αεροδρόμιο με τονΠύργο ελέγχου να φλέγεται σε πυρκαϊάΑνυψωμένη τόσον όσον και τα ουράνιαΥπερώα των θεών· έως άρτι γνωρίσαμετην ήπειρο και τον ωκεανό,Πετροβοάμ,Τώρα θα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-12688083841340274402011-11-17T03:33:00.012+02:002011-11-17T16:57:54.415+02:00

Πού πήγαν σήμερα οι νεκροί, Έρμυκ,Μα στα κοιμητήρια δεν υπάρχει παράένα οχληρό μάτι που κοιμάταισαν βαρειά πέτραστο μυαλό μου,Κι εσύ 'σαι ακόμα εδώ, όμως δεν είναιΣίγουρο πως είσαι ο ζωντανός, θαρρώΠως άκουσα την φωνή σου να βγαίνειΣαν μέσα από το φρέαρ του θανάτου,Όταν αυτός μην εθέλοντας να τρομάξειΤους ανθρώπους, τους τρομάζει γι' αυτόακόμα περισσότεροΠροφαίνοντας μια άδεια τόσο παντομίμαΚαθώς

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-43129450039236340802011-11-14T14:08:00.001+02:002011-11-14T14:09:22.252+02:00

Εμείς θα σας ασφαλίσουμε κύριε, του'λεγε ο αιφνίδιος άνθρωπος φορώνταςένα κοστούμι του 19ου αιώνα,Θα σας ασφαλίσουμε τόσο καλά πουΔεν θα νοιώσετε ποτέ καμμιά επιθυμίαΝα απασφαλιστείτε, ούτε καν από τηνΖώνη του αυτοκινήτου σας αφού θα τοπαρκάρετε,και ούτ' επίσηςΑπό την ζώνη υψηλού κινδύνου στηνΟποία εσείς δεν ανήκετε κακώς ακόμα,καθώς καιΑπό την ζώνη ελέγχου την οποία πιθανώςΚαι θεωρείτε ως

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-38639418978305906712011-11-10T10:01:00.006+02:002011-11-10T10:20:21.450+02:00

Η πρωτοπορεία του Mannheim υπήρξε ακριβώς εκείνος ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην εποχή του μπαρόκ και την όντως ούσα "κλασσική" μουσική, έτσι όπως την λογίζουμε μέσα από τα έργα του Haydn, του Mozart ,και ακόμα, την πρώιμη ρομαντική νοοτροπία του ιερού Beethoven.Είναι πραγματικά μεγαλειώδες το τι επέτυχαν λαμπρά εμπνευσμένοι συνθέτες όπως ο κορυφαίος Johann Stamitz (και οι δυο γιοι του Carl και

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-51454747770087897022011-11-05T20:39:00.007+02:002011-11-05T22:58:37.764+02:00

Όπως ακριβώς συγκεντρώνονται ταΦώτα στις άκρες των ανθρώπων καιδημιουργούν μια νέα πόληπίσω από τουςκαταρράκτες του ονείρουΈτσι και η σκέψη περισπειρούται σεΕπιλήσμονα φωτιά που κατατρώγειτο υπαρκτόπρος όφελος τουμη ακόμη υπαρκτού,Σου λέγω, Λυσιφάεσσα , πως τίποτεΔεν είναι πιο ορατό από το παιγνίδιτων θεώνΠάνω από την τεράστια άβυσσο τουΜηκέτι σχηματισμένου και μηδαμώςεπιφαίνοντος στααναφώτιστα '

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-89048149859912555712011-11-01T22:12:00.008+02:002011-11-02T01:21:46.722+02:00

Ίσως γι' αυτό, οι νύχτες του κόσμουΕίναι τόσο μεγάλες όσο μια κραυγή,Αλς,Επειδή ο άνθρωπος στο πίσω μέροςΤου μυαλού του που το νέμονται ωςτώρα οι αγγέλοι μόνονάλλο δεν αναμένειΠαρεκτός του εγγύτερου φωτός μιαςΠαγκόσμιας μαγείας του νόστου πουΘα κάψει την στιγμή του προς όφελοςΤης οριστικής παμμειξίας του με κείνοτο όνειροπου κείταιπαραπλεύρως της ΟμιλίαςΚαι σαν νεαρό ελάφι χάνεται στο δάσοςΤου

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-30405817996143344022011-10-30T02:04:00.016+03:002011-10-30T06:53:04.244+02:00

Το βουνό υψώνοταν σαν μέσα απόΧρόνια μυθικά και ξεχασμένα μιαςΆγνωστης καταδρομής των θεώνΕπί των ανθρώπων· τα δε πυκνάκαι λευκόφωτανέφηπου περιφρουρούσανΤις κορυφές του ωσεί οι στέφανοιΔόξας τοσούτον μοναδιαίας όσονκαιΜια αλήθεια υψίκτητη και δύσκολαΠροσβάσιμη από τα χαμηλά της γηςΕπεξετείνοντο βαθμηδόν προς τηνΠλήρη ουράνια επικράτεια, ως εάνΟ καπνός που άφηνε οπίσω της ηΜεγάλη σιωπή του θεού·

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-91971219903927517712011-10-26T02:06:00.009+03:002011-10-26T05:45:41.425+03:00

Κάποτε συγκεντρωθήκανε στο ίδιοΚρυφό σημείο αφού προσπέρασαντουςΟλίγους απομείναντες αιώνες πουΑργοπέθαιναν στην καταχνιά τωνήδη νεκρών αυτοκρατοριών,Πίσω στον χρόνοΕκεί απ' όπου είχε αρχίσει ο κόσμοςΚαι η ζωή· ήταν ίδιοι όπως και τότε,Βλοσυροί και αποφασισμένοι μάγοιΠάνω από τον ξέχειλο κρατήρα τηςAβύσσουΚαι την πρώτη λάβα που επέρεε σταΜυαλά των αφανέρωτων ανθρώπωνκαθώς κοιμόνταν ακόμασαν τα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-59147381107486427572011-10-22T01:24:00.005+03:002011-10-22T04:46:18.665+03:00

Μας έταξε ο έρωτας σε μιαν ωραίαΠεριπέτεια· κι αν έως άρτι σώθηκαμέσα στα χρόνιαΑπό κάτι που 'μοιαζε με την ζωή καιΑπ' άλλο που' μοιαζε ορισμένως μετον θάνατο,Εν τούτοις, πιστοποιώ πως από τοΑριστουργηματικό σου προσωπάκιδεν θα 'ταν δυνατό ποτέ να απολήξωαν όχι σώοςτουλάχιστον ο ίδιος ποιητής·Είσαι διαρκής, αλήθεια τόσο, όπως ένΧαμόγελο του γαλαξία πάνω σε αυτέςτις σμαράγδινες οροσειρέςτων

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-32280859160712168412011-10-20T04:14:00.006+03:002011-10-20T05:13:27.262+03:00

Ακούγοντας το Magnificat του Bach, δεν θα ήταν δυνατόν παρά να αναρωτάται κάποιος ανά στιγμές, περί του πώς ορίζεται στην πραγματικότητα μια μεγαλοφυία.Έχω την εντύπωση πως δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από αυτό ακριβώς:Το ταλέντο κάνει ό,τι μπορεί, η μεγαλοφυία αυτό που πρέπει.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-68320155356567858972011-10-16T03:56:00.017+03:002011-10-16T14:00:33.804+03:00

Και ποιος σας είπε, Χερ Στρούβε, πωςΗ Επανάσταση δεν είναι παρά εκείνοςΟ αμείλικτος βραχίονας του εσώτερουΟυρανού των ανθρώπων που ρημάζειΚάθε προοπτική των κριμάτων προς τοΌφελος μιας μυθικής στιγμής, ότε αυτήΚατορθώνει ν' αποφέρει ζωή με ζωή σταΣυρρικνωμένα λείψανα των πεπρωμένωνΠου κείνται σωριασμένα στους δρυμούςΚαι τις πόλεις, τους αχανέστερους θεούςτης μαγείας και της δικαιοσύνηςέχοντας

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-11011700899254364742011-10-12T19:27:00.004+03:002011-10-12T19:36:42.827+03:00

Έχεις τόση νύχτα μέσα σου, Ένις,Που ακόμα και τ' αστέρια της δενΕίναι παρά λακούβες ενός κάπωςΠιο στοχαστικού χάους στις λείεςΕπιφάνειες του σκοταδιού· μα εσύΔεν κάνεις άλλο από το να οικείς τοαδύνατομε όρους μιας αδυσώπητηςπαλαιοντολογίαςΤης ζωικότερης έννοιας, έλεγε η νεαρήΜπιάνκα, στον άνθρωπο που αιωρείτοστο φως του σύμπαντοςωσάν ο εκκρεμής των ημερών,ΚαιΘα σου πω και αυτό, Ένις, συνέχιζε

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-13165135386362183692011-10-09T14:46:00.004+03:002011-10-09T14:48:58.204+03:00

Στη Μεγάλη Δεξίωση της ΤροίαςΠου γινόταν σε κάθε θάνατοτης αυτοκρατορίας Οι Τρώες προσήρχοντο με ό,τιΕίχαν καταφέρει να κάνουνστη ζωή τουςΗ διαδεδομένη ρήση τους ήταν παράξενη,Εγώ στη ζωή μου κόπιασα, λέγανε,Τίποτα δεν μου χαρίστηκε, ξαναλέγανε,Και έδειχναν μ'αυτό το τρόπο μάλλονκάποιο είδος σεβασμού στον εαυτό τουςΠροσήρχοντοΜε την πλάτη γυρισμένη στη πόρταΚαι μ'ένα πτώμα να κουβαλάνε στον

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-79875011550869347512011-10-07T06:08:00.012+03:002011-10-07T07:53:14.084+03:00

Λουί, μια επανάσταση δεν είναι τίποτεΠερισσότερο από μια βαθύτερη νύχταΣε όλους τους κόσμους και μ΄ένα φωςΚαθαρτήριο να φέγγει στη νιογέννητηκαρδιάτου πλήθους,καιΑνακαλώντας σε όραση ονειρική όλεςΤις χαμένες στην άβυσσο των εποχώνεικόνεςμιας περίφημης άνοιξηςΠου μέλλεται πάντοτε σε χρόνο ήδηΠαρόντα, σου λέγω, αλήθεια, πως ηΕπανάσταση άλλο δεν κάνει παράΝ' αναμιμνήσκεται κάθε φορά

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-65297098968951710982011-10-05T15:39:00.003+03:002011-10-05T15:58:55.966+03:00

Από τα (πολλά) αριστουργήματα του Georg Philipp Telemann και γραμμένο για ένα από τα ευγενέστερα και πνευματικότερα όργανα της ορχήστρας. Ο ήχος του oboe, είναι αλήθεια ότι φαντάζει κάποτε να ανήκει σε μια παντελώς ανεξερεύνητη περιοχή της ανθρωπότητας...Καίτοι αφοσιωμένος ακροατής της μουσικής της baroque περιόδου, εν τούτοις θα εκπλήσσομαι πάντοτε από το συναισθηματικό (κυρίως συναισθητικό)

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-9830945111249398262011-10-01T14:49:00.007+03:002011-10-01T20:51:49.661+03:00

Ιδού, Γουίλλιαμ, μια νέα νύχτα πέφτειΠάνω από το Λονδίνο κι εσύ είσαι στομέσον της ερημίαςο ακοίμητος προφήτηςτων σπασμών του ουρανούΚαι η μία φλόγινη συνείδηση του εγώΤου θεού όταν κάποτε αποφασίζει ναΜην δημιουργήσει πλέον έτι στο φωςΤων γαλαξιών αλλά ν' αφήσει ανοιχτήμια δίοδο στο μυαλόΓια ν'απέρχεται το συσσωρευμένο απόΑιώνες σκοτάδι· ομιλώ για τον Ισραήλστην ΑίγυπτοΌτε φοβούμενος τόσο πολύ

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-27474520078755853922011-09-29T12:36:00.009+03:002011-09-29T18:04:36.454+03:00

Οι δρόμοι της πόλης είναι πάντοτεΜια διαφυγή στον εσώτερο ουρανότου ανθρώπουΜια φωτεινότερη σκέψη στο μυαλόΠου εμμένει να αιωρείται ανάμεσαστο ανεπίσημο μέλλονκαι το κολλώδες παρελθόν τουΠου φαίνει πάνω στο σώμα του σανΘώρακας της πραγματικότητας, καιΤοΣαστισμένο του παρόν κραδαίνονταςΣτη πληθυσμιακή φωταψία της ζωήςόταν πληροί ένα κενό του θεού·Οι πλατείες, οι λεωφόροι, οι βιαστικέςΦιγούρες στα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-25043338883343819002011-09-27T18:16:00.001+03:002011-09-27T18:16:16.147+03:00

Κορυφαίος συνθέτης, πέρα βέβαια από το απίστευτο θεωρητικό έργο του που σήμανε μια στη κυριολεξία νέα εποχή όσον αφορά την πρόσληψη και κατανόηση της μουσικής.Ο ίδιος απετέλεσε μια από τις πλέον ισχύουσες ανά τους αιώνες "βάσεις" της δυτικής μουσικής, και κάποτε έχω την εντύπωση, πως είναι αδύνατον να νοηθεί ο,τιδήποτε ακολούθησε, χωρίς αυτόν και τον Lully. Πολύ εμπνευσμένοι και δημιουργικότατοι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-70599897443791442332011-09-25T00:16:00.004+03:002011-09-25T00:26:03.162+03:00

Κατ΄εκείνο το βαθύτερο απόγευμαΌτε ο ουρανός καθίστατο βαθμηδόνΈνα όλως ανεωγμένο αμφιθέατρο τωνΆστρων πάνω από την ανθρωπότητα,Το πλοιάριο που κατέφθανε από τοΒαλαί στο Μοντρέ ήταν γεμάτο απόφώτα,Ίδια φώτα παλαιά· αρχέγονα τόσοΌσο και οι δρυμοί που παρέμενανστο βάθος του τοπίουσιωπηλοίΤηνΠροωθημένη κίνηση του σκάφουςΠαρακολουθώντας με μάτια άδειαθεόθεν·Φώτα μιας βασιλείας ανεπίγνωστηςΣτην γαία

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-63047386307761784362011-09-22T16:41:00.009+03:002011-09-22T20:11:43.428+03:00

Οι άνθρωποι, λέγανε, έφευγαν ολοέναΠιο μακριά από τις πόλεις προς τα πιοΑπόμερα σημεία του ΧάρενκαρσπελΕνώ στον ορίζοντα εμφανιζόταν απότο πρωίΈνα κολοσσιαίο χρυσό σύννεφο, πουεγκυμονούσε τον θεό·Υπήρχε πρόδηλη ακαταστασία στην Γη,Τα μυρμήγκια δεν βγαίναν πλέον απ' τιςφωλιές τους,Οι άνθρωποι δεν ξεύραν πια λατινικά,Οι λαχειοπώλες τρεκλίζαν έξω από τιςπόλειςμε άδεια κοντάρια χωρίς λαχνούςΚαι οι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-2362272039616881152011-09-19T18:33:00.007+03:002011-09-19T19:30:02.965+03:00

un hommage à Marguerite PoreteΜαργκερίτ, εσύ είσαι εκείνη η φλόγαΜέσα στο ανθρώπινο δάσος που απόΌλουςΤους ξέφρενους μυστικούς χορούς τηςΣτις ρίζες, τους κορμούς και τα φύλλατουΔεν καταλήγει τώρα παρά να ζητεί ναΚάψει μονάχα εσένα, τρελλή ερωμένητου φωτός και της ανεμελιάς του θεού,ότιΗ αγάπη σου για τον ουρανό είναι μιαΦυλακή ελευθερίας όπως είναι αυτόςΟ κόσμος για το μέγα πλήθος της ζωήςΠου

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-85140394742881950222011-09-16T05:56:00.023+03:002011-09-16T06:44:39.059+03:00

Υπερισχύουμε κάθε φορά σαν έναΌνειρο που δεν κοπάζει ποτέ μέσαστηνΑχανή ιεροτελεστία του εαυτού μαςΕνώπιον μιας υπήνεμης νύχτας τωνσυλλογισμώνπου ορίζει τον εθισμό στην ζωή ,Έρθους,Και το πραγματικό δεν είναι άλλο απ'Ένα μάταια ξοδεμένο ξόρκι κατά τουεαυτού τουΌταν ο καθρέπτης άλλο δεν αντέχειΝα αντανακλά και επιχειρεί κάποτενα γίνει μια πηγή,Όμως αυτό το σύμπαν είναι βαρύ γιαΌσους δεν έχουν

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-45892051909186755052011-09-14T07:18:00.005+03:002011-09-14T07:30:28.000+03:00

Από τα τέσσερα ορατόρια που συνέθεσε, αυτό είναι το μοναδικό που διασώθηκε έως τις ημέρες μας, και για μένα, αριστουργηματικό. Βασισμένο στο "Βιβλίο της Ιουδίθ", από την Παλαιά Διαθήκη (το οποίο ωστόσο δεν εμπεριέχεται στο μασοριτικό κείμενο της Tanakh), εγράφη για τον εορτασμό της νίκης της Δημοκρατίας της Βενετίας επί των Τούρκων κατά την πολιορκία της Κέρκυρας το έτος 1716.Πάντοτε είχα την

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-38510062348917083412011-09-12T10:16:00.010+03:002011-09-12T13:59:39.507+03:00

Στις φυγόκρημνες βραχοσειρές τουΣόνεφγιουρ που επιθεωρούσανε μετην σιωπή ιερατικήTα σαν απ' την αρχή της Γαίας ύδαταΥπνωτισμένα προς τον παγετώνα τουΧάρμπαρσμπρέεν,και πάνω σταΠιο υψηλά σημεία τους που ενώνανΌχι τον ουρανό με την γη, αλλά τονάνθρωπο με τον ανεξιχνίαστοίλιγγό τουπρος ό,τι πιο κοντινό του,Έλεγαν οι κάτοικοι του ΣγιούλντενΌταν ολόκληρος ο κόσμος μαζί μετις σκιές τουβυθιζόταν στο

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-33359139165695229852011-09-10T09:24:00.007+03:002011-09-10T10:36:18.410+03:00

Οι άνθρωποι ακόμα είμαστε εκείνεςΟι απομεμακρυσμένες φωνές στοΟλοήμερο σκοτάδι του χρόνου πουΠροσφωνούν το σύμπαν στον ενικό,Άρτι,Και ένας ο λύχνος της οργής που τουςΕπιτηρεί ζωντανούς, ακόμα και ότανΚάθε πρωί ένα μεγάλο αιμάτωμα τηςΑνατολής θα επιχέει γι' άλλη μια φοράαργό, πυκνό ήμαρ οικουμένης,Έλεγεη νεαρή Ελεγεία,Με τα ορθάνοιχτα φωτεινά της μάτιαΝα φαίνουν τόσο θαυμαστά όσο καιδυο κρύσταλλα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-49509515219626303592011-09-07T06:38:00.002+03:002011-09-08T02:35:13.592+03:00

Τόσο αγριωπή η ηρεμία της νύχταςΔεν ήταν παρά το προμήνυμα τηςΓιορτής αιώνων πολλών που ανήκανΣε εποίκους μιας μακράς ονειρικήςόχθης της ζωής,Καθώς καταφθάναν συνέχεια σαν μέσ΄Από σκληρό σκοτάδι που κοιλοπονούσεΤην πάση θυσία κατοχή του φαίνεσθαιΣτην μια κάποια, ορισμένη, οικουμένη·Τόσο κοντά στον ουρανό ακόμα, όμωςΚαι τόσο απομεμακρυσμένοι από κάθεμέλλον,ΏστεΔεν τους ήταν εφικτό να κάνουν

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-87776536352764878012011-09-04T18:16:00.006+03:002011-09-04T18:33:15.065+03:00

Στις όχθες του ποταμού Τσετύρεχ κοντά Στα βουνά Μπυρράνγκα του Ταϋμύρ και Ελάχιστα πιο μακριά από την τούντρα της Βορειότερης νύχτας, υπήρχε, ελέγετο απ' Όλους τους νομάδες, ένας θεός που κοιμόταν Και ονειρευότανε τα φίδια της αυγής με τα κόκκινα μάτια Που σέρνονταν βαρειά σαν σε θανάσιμη Αρρώστεια σε ολόκληρη την επικράτεια Από το Γιακούτσκ μέχρι το Κρασνογιάρσκ Και απ' το Βερχόγιανσκ ως το

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-60624027919359566212011-09-01T01:17:00.012+03:002011-09-02T05:33:42.846+03:00

Αυτός ο νέος κόσμος, Ιγκόρ, είναι Προορισμένος να φλέγεται στους αιώνες χωρίς λυτρωμό Την νύχτα θεού αγνώστου πάντα Εξαργυρώνοντας για το φως μιας κυριαρχίας στα έθνη Τόσο εκκρεμούς όσο και μια λέξη Των Βαράγγων καταμεσής αυτού Του αναίτιου ντόπιου όχλου, εδώ Κι αιώνες χιλιοπαρατημένου στα περιθώρια Μιας Ιστορίας που ακόμα δεν την Γράφουν οι νικητές αλλά η νίκη, έλεγε ο πρίγκηπας Όλεγκ

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-58688607110241084062011-08-30T07:06:00.007+03:002011-08-30T09:11:18.822+03:00

Η αποθέωση της μπαρόκ τρομπέττας... Από μια ειδικευμένη και έξοχη ερμηνεύτρια του είδους σε ένα από τα καλύτερα κονσέρτα για τρομπέττα της περιόδου του ιταλικού μπαρόκ. Ο Torelli, ήταν ο συνθέτης που ανέπτυξε την φόρμα του concerto grosso όσο κανένας άλλος, και ακόμα, είχε μια ξεχωριστή αδυναμία στον ήχο της τρομπέττας, πράγμα που τον παρακίνησε να γράψει, μεταξύ άλλων, και γύρω στα 30 κονσέρτα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-8496988163260182762011-08-27T23:06:00.005+03:002011-08-28T03:17:51.273+03:00

Η νύχτα είναι πάντοτε σαν ο ένας Λοβός του ονείρου στα υψώματα του θεάσθαι Μιαν αλήθεια που είναι κάθε φορά Για έναν άνθρωπο και δική του και όχι των πολλών, Έρεβ, και ό,τι αιτεί Ο κητώδης νόμος από αυτόν δεν Μπορεί παρά να αγνοείται προς το απόκρημνο Όφελος μιας οριστικής του εαυτού Κατοχής από τον εαυτόν του μόνον, Και ο,τιδήποτε χρησιμοποιείται ως Μια δικαιολογία για να καθυστερεί

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-55774086147052881212011-08-24T18:19:00.003+03:002011-08-24T19:28:37.793+03:00

Τις νύχτες στο Αββαείο του Κοράτσιο Έλεγαν πως τον έβλεπαν να υψοτομεί Μια ποίηση του Αγίου Πνεύματος, από Παλιά νυμφία του Ιωάννη στη Πάτμο, Τρεις εποχές στο κενό της αλήθειας το Έξυπνο βλέμμα του καταμαρτυρούσε Εν τω μέσω αξέστων ιερωμένων που δεν Γνώριζαν καν τι θα μπορούσε να 'ναι ένα υπερώο λεύκωμα της Ιστορίας Στα απόκρημνα υψίπεδα του νοητικού Τρόμου· αιρετικός θα μείνεις Ιωακείμ,

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-69013005078930063202011-08-23T19:43:00.001+03:002011-08-23T20:01:09.478+03:00

Ολόκληρος ο κόσμος, δεν ήταν παρά Ένα αεροδρόμιο μέσ' στην πυρφόρο αρχαία νύχτα που δεν το έβλεπε ωστόσο κανείς· Με τους φωτισμένους διαδρόμους του Να ισχυογραφούν στο σκοτάδι εσχάρες της μίας ζωής Τοσούτον άγνωστης και θρυλικής όσον Και μια έννοια στα συρματόσχοινα των στίχων Σ' ένα παγκόσμιο ποίημα που ρύθμιζε Τους βίους των θνητών με μια σκιώδη θεατρική γραφή· Υπήρχε ωστόσο

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-57891355551768020182011-08-21T06:39:00.007+03:002011-08-21T07:15:02.243+03:00

Η ανθρωπότητα είναι μια συνάθροιση Ληθαργικού φωτός σε αρχαίο σκοτάδι Και ολόγυρά της χαίνουν πάντοτε οι Δαμόκλειες στιγμές της Ιστορίας, τα Πρωθύστερα πάθη του ομιλείν και μια Φωτιά που ανασείει το μέλλον μέσ' στο παρόν Γνωρίζοντας σ' έναν Μύθο που κείται Ανάμεσα στην θνητή ορατότητα και την θεία ανάμνηση· Προχωρώντας μπροστά στο χρόνο δεν Βρίσκει κανείς παρά την μία χυτευμένη Νύκτα Στα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-56365403030816191572011-08-19T08:36:00.004+03:002011-08-19T15:05:26.138+03:00

Υπάρχουμε πάντοτε σαν ένα άχραντο Όνειρο στα μυαλά των κατοίκων της γης, Ελί, Και εκείνοι μηδέποτε απορώντας την Ουράνια σιωπή, εργάζονται ωσάν οι Μορφές που λύονται από τα έγκατα Της νύχτας είναι πραγματικές· έλεγε Η αιώνια ερωμένη στον άνθρωπο που Κοιμότανε με τα αστέρια ανοιχτά και Με ένα βάραθρο να χάσκει δίπλα του, Περιέχοντας στον βυθό του την πόλη την Μεγάλη να φυοβολεί από τις

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-48106163223866022642011-08-15T05:09:00.014+03:002011-08-15T10:24:56.792+03:00

Ένα μουσικό διάλειμμα ακόμα, προτού επιστρέψω σε λίγες ημέρες στο παρόν ιστολόγιο καθώς και στα projects. Άγνωστο για ποιο λόγο ακριβώς, όποτε ακούω μουσική αυτόν τον καιρό ακούω με επιμονή Schubert... Το δεύτερο μέρος (adagio) από το υπέροχο Quintet in C που μπορείτε να ακούσετε από τα δύο βίντεος που παρατίθενται κατωτέρω, κρίνω ότι καταδεικνύει με τρόπο αναντίρρητο την μεγαλοφυία του μεγάλου

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-74329486742633932542011-08-03T01:48:00.010+03:002011-08-03T04:41:00.862+03:00

Άλλη μια εξαιρετικής ποιότητας performance της Alisa Weilerstein πάνω στο γνωστό, πανέμορφο Κονσέρτο για Τσέλλο και Ορχήστρα του Antonin Dvořák.Την Simón Bolívar Symphony Orchestra διευθύνει ο Gustavo Dudamel.Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στο κονσέρτο αυτό καθώς και στο παίξιμο της ιδιοφυούς Alisa.Ο Dvořák πάντοτε δυσπιστούσε ως προς το ότι το τσέλλο θα μπορούσε να σταθεί ως σολιστικό

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-24789086874240361722011-07-31T20:32:00.000+03:002011-07-31T20:32:07.664+03:00

Ελέχθη αργότερα πως δεν ήξερανΠώς να διαφύγουν της προσοχήςτου χρόνου,Καθώς επέκτιζε την μια εποχή μετάΤην άλλη, την έξοδο αυστηρώς μηνεπιτρέποντας,Και εκείνοι, πόσοι ήταν, δύο, τρεις,Μπορεί και εκατομμύρια, τελικώςΤο πήρανε απόφασηΚαι προσπαθούσανε στα σκοτεινάΝα ψαύσουν το κελλί που 'ξ αρχήςΒεβαιώνανε πως ήταν όλη κι όλη ηΔημιουργία, μην και τυχόν ανεύρουνΚάποιοΠαραμελημένο σημείο της διαφυγής·

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-54967550218677747772011-07-30T09:49:00.002+03:002011-07-30T10:08:59.844+03:00

Το βλέμμα του ανθρώπου είναι ηΠιο φωτεινή στέγη, Νάμας, ότανΟι δρόμοι των παρελθόντων άλλοΔεν θυμίζουν παρά απομεσήμερατηςΒροχής που κοπάζει σιγά σιγά στιςΠόλεις του νόστου, μα είναι τόσοΥγρή η λήκυθος της ζωής και τόσοΑλύγιστες οι λαβές του χρόνου πουΘα την περιφέρουν γι' ακόμα μίαΦορά σε προσκύνημα στα όμματατου έκπληκτου πλήθουςΠου περιμένει πάντοτε μια φωτιάΣτην θέα· είναι το αίμα, Νάμας, κιΟ

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-54365095147472426212011-07-28T18:22:00.004+03:002011-07-28T19:44:54.974+03:00

Γιαν, οι ζωγραφιές σου είναι σαν έναςΑργός ήλιος στα κύτταρα των θνητώνΌταν καταπραύνει οσαύτως μια φωτιάΠου ανάβει ο αιώνας αυτός στα μυαλάΤων βασιλέων και των αυτοκρατόρωνΚαι τους κάνει ν' αναφαίνουν θεόθενμε στολή τόσο φθαρμένηαπό την επανάληψη της νύχταςκαι σεΑιωνικούς κήπους όπου το κάθε άνθοςΔεν είναι παρά ένα νεκρικό χαμόγελοΤου παρελθόντος που φθίνει τόσο, Γιαν,Στις ημέρες μας, καθώς

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-84739177588965543542011-07-27T15:30:00.006+03:002011-07-27T18:27:51.359+03:00

Η αύξουσα κινητικότητα της εποχήςΔεν ήταν παρά ένα ακόμα ρήγμα στοόνειρο του χρόνουΜια εκκένωση των θεών στα πορφυράΔώματα μιας σκέψης που διέρρεε τόσολυτρωτικάΌμωςΚαι τόσον αργά προς το απολιθωμένοΠλήθος που είχε σαστίσει κάτω απ' τοναιώνιο ήλιο,Και εν τω μέσω αυτού, η προτομή ενόςΑγνώστου Δαίμονος να επιτάσσει τηνφωτιά στα αμύητα έθνη·Προετοιμάζουμε, έλεγε ο άνθρωπος πουΠερπατούσε σκεφτικός

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-84566861989637767992011-07-26T06:50:00.004+03:002011-07-26T07:54:14.336+03:00

Θα ξεπεράσει τον θρύλο της Jacqueline du Pré ; Δύσκολο, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Ισχυρό ταλέντο, υψίστη τεχνική και ερμηνευτικό πάθος διαθέτει πάντως και φυσικά όλον τον καιρό μπροστά της.Σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες τσελλίστριες του καιρού μας, αν όχι η κορυφαία.Στο podium ο Daniel Barenboim που διευθύνει την Berliner Philharmoniker. Όσο για το κονσέρτο του Elgar καθεαυτό, τι να πει

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-53030547562995991382011-07-24T10:39:00.002+03:002011-07-24T10:40:46.758+03:00

Οι νήσοι εφάνταζαν ανέκαθεν να πλέουνΣαν σ' ένα φως αρχαιότερο της γης, καιΟι αλιείς στην περιοχή ποτέ δεν υψώνανΑπό τα νερά άλλο τι ει μη λέξεις ρέουσες,Που τις απλώναν στα πλοιάριά τους καιΠεριμέναν να τις ακούσουν· όμως αυτέςΜια μέρα που η Βαλλέττα είχε βυθιστεί σεΣκοτάδι ανεξήγητο και σε ολόκληρην τηνπόληΔεν υπήρχε παρά ένας μόνον άνθρωποςΑκίνητος στην κεντρική πλατεία ωσάν

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-7226106124750689792011-07-22T06:48:00.009+03:002011-07-22T09:54:16.926+03:00

Το τραμ εκείνο, ελέγετο ότι διέσχιζεΑνά τους αιώνες την μεγάλη έρημοΠου χώριζε ένα όνειρο απ' ένα άλλοΌνειρο· εντός αυτού ακούγονταν οιΖωηρές ομιλίες και αλληλοοχλήσειςΤων επιβατών σε διάφορες, πολλέςεκ της οικουμένηςγλώσσες,Χωρίς ουδεμία ωστόσο εξ αυτών ναΕίναι η δεσπόζουσα· το δε ηχούμενοΣύνολο από τις πλευρές του οχήματοςΕπέδιδε κάποτε την εντύπωση μικρούπλήθους πιστώνΣυναθροιζομένων σε ναό

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-80852857871216287652011-07-21T02:32:00.005+03:002011-07-21T10:16:03.299+03:00

Ένα σύμπαν δεν είναι παρά η μίαΕκπνοή της αγάπης στα κράσπεδαΤης ηδυτάτης εδεμιαίας νύχτας τωνΜορφών, των λέξεων, των άστρωνπάντωνΤης κατάληψης του πραγματικού,Όταν ακόμα το λιθόφωτο όνειροΤων χορευτών της αυγής στον κόσμοΈπλεε απαλά στα ύδατα μιας λίμνηςΠνευματικής, προτού εισφρύσει ως οΕλικών της ομιλίας στην ημερησία τωνανθρώπωνσάρκα,Αρς,Είμαστε τα αρίφνητα ρυάκια του θεούΣτα βρυώδη πετρώματα

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-11894101542584394752011-07-19T07:16:00.021+03:002011-07-19T12:58:53.956+03:00

Και πάντοτε ο κόσμος θα είναι ίχνοςΕλάχιστο στη μακρόθυμη αναμονήΕνός ανθισμένου ιωβηλαίου που θαΑποδίδει λευκή την όραση του νουΣτους εκκρεμούντες πληθυσμούς, καιΔιαφανή την μεμβράνη που χωρίζειΤον θνητό από την μαγική επικράτειαΕκείνη στην οπού η σκέψη δημιουργείτα γεγονότα,Ότι ιερός εκβάλλεται ο άνθρωπος απόΤα κύματα της θάλασσας του θανάτουπρος τον φλοίσβο της ζωήςπου ανασπάται χαρωπάστις πιο

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-79065510477032149562011-07-17T14:04:00.001+03:002011-07-17T14:48:51.333+03:00

Και ακόμα, Σβιέσα, τούτο αναλογίσου·Εάν ολόκληρη η πλάση δεν ήταν παράέναόνειρο στην φωτιάΜιαΠαγκόσμια γιορτή της ψευδαίσθησηςΤων πεινασμένων για θέα μορφών σεμιαΑλλοτροπία του υπερβαρέως μέσα στιςΝεφέλες του στερεώματος θεϊκού θόλουΠου ανασαίνει κάθε φορά στον παλμόΜιας αρτηρίας ανθρώπου, ακόμη, λέγωΚαι αν αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τίποτεΆλλο παρεκτός οι μάσκες ομιλούσες μέσααπόΝήματα κρυφία

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-82756050254432022112011-07-15T00:04:00.001+03:002011-07-15T00:04:17.869+03:00

Πάντοτε ο άνθρωπος θα είναι κάτιΠερισσότερο από τον εαυτό του καικάτι λιγότεροΑπό το άσωτο φως του, Ντβυς,Και οι σκέψεις του, οι αναμνήσεις τουΟι πρωθύστερες προσδοκίες του απότηνΕτοιμότητα των καιρών, δεν είναι παράΛευκώματα φωτιάς σε ορατότητα μιαςπαλιγγενεσίαςτου πραγματικού,Ότι σου λέγω πως η ζωή ποτέ δεν στέργειΤην λήθη κι ο θάνατος άλλο δεν κάνει απ'Το να σφύζει από ζωή τα ομιχλώδη τοπίαΤων

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-44312389935043446202011-07-13T08:14:00.004+03:002011-07-13T09:41:52.534+03:00

Οι πιο συστηματικοί αναγνώστες αυτού του ιστολογίου έχουν αντιληφθεί ίσως ότι είμαι αφοσιωμένος ακροατής της κλασσικής μουσικής. Ο λόγος γι' αυτό είναι μάλλον απλός: επειδή προκρίνω και προτιμώ πρωτίστως την μουσική ως τέχνη, και όχι εκείνη την μουσική που υπαγορεύεται από εξωκαλλιτεχνικές σκοπιμότητες, οι οποίες κατά κανόνα διακατέχουν την συντριπτική πλειοψηφία της έξω-κλασσικής μουσικής.Η

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-81315318213786117242011-07-11T05:42:00.012+03:002011-07-11T08:03:17.231+03:00

Ώρες ώρες, Έμρυς, έχω την εντύπωσηΌτι ο κόσμος όλος δεν είναι παρά ένααεροδρόμιοΣτ'οπού καταφθάνουν οι όντες με μιαΒιάση μεγάλη, τις οπώρες της ζωής μηΘέλοντας να απωλέσουν στο υπάγριοΣηπτικό σκοτάδι του θανάτου, το πουδεν μπορεί παρά ναΠήζει στην ορατότητα κάθε φορά ταΝέα είδωλα των ψυχών, με σάρκα καιοστάκαι ένα όνομανα τα περιγράφει στο φως·Κι οι επιβάτες που 'ναι ήδη έτοιμοι ναΠετάξουν,

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-57794981540908117242011-07-10T08:23:00.004+03:002011-07-10T08:59:52.251+03:00

Και τι είναι άραγε μια συμφωνία,Κρίστιαν, αν όχι το πτερόεν ίζηματου κόσμουΠου ανίσταται επίμονα στον αιθέραΑκόμα και όταν πάντα τα ορατά τηςανθρώπινης ζωήςΦαίνονται να καταβυθίζονται στουςΠυθμένες του χρόνου με κρημνώδειςώσειςαπό το ελαφρύτατο βάρος τουςκαι μόνον,Και μήπως άλλο δεν κάνουμε από τοΝα επιστρωματώνουμε με συγχορδίεςτα ισχύοντα άνθη του νοός,TέτοιαΠου στα ξερά ερημονήσια της

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-40995520761686045892011-07-08T22:06:00.002+03:002011-07-08T22:37:22.041+03:00

Ο κόσμος κάποτε δεν είναι παρά ηΜία εκκρεμότητα του πνεύματος,όταν ηΥδρόγειος στέγη της βεβαιότηταςΆλλο δεν σκέπει στους αιώνες απότην εσώτερη νύχτα ψυχήςσε κάθε έναν άνθρωποξεχωριστάΚαι όταν οι θύρες του χρόνου είναιΠάντοτε ανοιχτές στη λαίλαπα τηςΙστορίας·Ώστε ευρέθησαν οι άνθρωποι ξανάΠαγιδευμένοι σε μια γήινη πατρίδαμία εποχήμία γλώσσαΚαιΜε μηδένα των ηγεμόνων να ηξεύρειΠώς κινείται η γη γύρω

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-85018600870823007832011-07-07T04:47:00.003+03:002011-07-07T05:06:53.111+03:00

Υπάρχουμε συνεχώς και για πάντοτε,Άρκλυς, σαν μια μνήμη που διέπει ταΓεγονότα ωσεί νηματοληψία ενός νουΘεϊκού εντός της ζωής των ανθρώπων,ΚαιΠοιος αποφασίζει κάθε φορά να κινείΑυτά τα ενδόφωτα νήματα μέσα στηνΙστορία,Αυτό δεν είναι παρά το μυστικό στέμμαΤου ποιητή όταν ανασύρει από την μίαθάλασσατης έλξης της ζωήςπρος την ζωήΤα αποθέματα των εννοιών του τα πουΔεν εξαντλούνται ποτέ, αν βέβαια

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-86251768954389653082011-07-04T20:06:00.008+03:002011-07-04T21:18:17.516+03:00

Γουίλλιαμ, εσύ είσαι ο όρμος μιαςΤόσο λησμονημένης αρχαιότηταςΣτο μέσον μιας εποχής της οποίαςΗ επιφάνεια τετάρακται ωσάν μιαΠαγκόσμια κρούστα από λέξεις πουΑναρραγίζει στο φως των εθνών, καιΣπάζει κάθε συμβόλαιο ανάμεσα στονΘεό και τον ηγεμόνα όπως το ξέρουμεέως σήμερα·Μα πραγματικά η Γαλλία είναι πλέονΜια ήπειρος από μόνη της και όλα τα'Αλλα έθνη ακολουθούνΕνώ οι Πρώσσοι φιλόσοφοι δεν είναιΠαρά

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-64019191416005856942011-07-02T20:28:00.001+03:002011-07-02T21:14:07.428+03:00

Όττο, αυτοί οι καιροί είναι σαν έναΚάστρο πάνω στο βουνό, όπου δενΚατοικεί πια κανείς εκτός απ'την ίδιαΤην λήθη που φαντάζει αιώνια, τόσοΠου όταν το πρωινό φως επιστρέφειΤην επομένη ημέρα δεν πρόκειται ναΕύρει τίποτε περισσότερο από σωρούςΣπασμένων περιστυλίων της ζωής στηνερημωμένη αυλήαυτού του αιώναΠου είναι τόσο σκοτεινός όσο και μιαΣκέψη και τόσο φωτεινός όσο κι έναάγγιγμα·Έλεγε η άχρονη

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-37128859144835412002011-07-01T00:28:00.011+03:002011-07-01T05:07:19.785+03:00

Πόσο απροσδόκητα αιώνιος μπορείΝα είναι κάποτε ο στιγμιαίος κόσμοςΚαι πόσο στην ίδια θέση ίστανται κάθεΦορά τα ταχέα κύματα της ζωής και τουθανάτου,Αυτό το γνώριζε πιθανώς καλύτερα 'πόΤον καθένα· και ποια η θάλασσα εκείνηΠου έρεε από την παιδική ψυχή της, τηνΑσύγκριτα ομορφότερη ανάμεσα στουςανθρώπους,ΚαιΕπέσυρε τα πλοία των λέξεών της σταΥγρά, θηλυκά άσματα μιας διακριτικήςιωβηλαίας θλίψηςπου

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-55494174447668597592011-06-27T21:40:00.001+03:002011-06-27T21:42:07.602+03:00

Όπως ακριβώς πείθει κάποτε ο κόσμοςΠως είναι αληθινός και όχι ένα όνειροεν εγρηγόρσειΚαιΌπως οι χιλιάδες λέξεις υψίστης ακριβείαςΑναρρέουν ως από ουράνιο πίδακα πυρόςΚαι ανακαθίζουν στις γήινες έννοιές τους,Έτσι και η ποίηση αφαιρείται κάθε φοράαπό τα πράγματακαι δεν προστίθεται·Όμως οι άνθρωποι είναι πάντα εκεί, ωσάνΦαντάσματα του Λόγου που ψάχνουν τιςλέξεις τουςγια να λεχθούνΣτο συνωστισμό των

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-80496631577555607972011-06-25T20:16:00.014+03:002011-06-25T22:54:05.311+03:00

Μοιάζεις με νύχτα φωτεινή που δενΤελειώνει ποτέ, Οδυσσέα, και πίσωΑπό το πέπλο της που απαλά αφήνειΝα πέφτει πάνω στα έθνη και τις αιένμητροπόλεις,Ακούγεται ολοένα και πιο τραχύς οΑχός της μνήμης μιας Ιθάκης πουΠαραπαίει στα κυτταρικά σκοτάδια,Έλεγε η νεράιδα από το υψηλότεροσημείο του ΠύργουΣτον άνθρωπο με την σκιά ενός χρόνουΑγνώστου στο πρόσωπο και το βλέμματουΚαθώς ο ίδιος δεν μπορούσε να

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-78984967105746286682011-06-22T20:46:00.001+03:002011-06-22T20:47:47.754+03:00

Δύο αριστουργηματικές σονάτες του "Βασιλιά του Βιολιού" Eugène Ysaÿe που παρουσιάζονται από δυο κορυφαίες νεαρές βιολονίστριες των καιρών μας.Η μεν Σονάτα Νο.2 από την Σλοβένα Lana Trotovšek, η δε Σονάτα Νο.2 από την Ελβετίδα Rachel Kolly d'Alba.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-29918268443207524652011-06-20T00:04:00.002+03:002011-06-22T07:01:20.385+03:00

Και όμως, Ίστβαν, οι καιροί αυτοίΕίναι σαν σπίθες στον ουρανό πουτις ανάπτειμια κρυμμένη σκέψη του θεού,ΔενΜας είναι ορατή ακόμα η διαφοράΤους από τ' ασάλευτα και αμέτοχαάστρα,Όταν τα βασίλειατων εθνώνΔιαρρέουνε προς έναν σιγηλό αιώναΤόσο, που ακόμα και τους ψιθύρουςΤους επιβάλλει σαν κραυγές στα ώταΕνός ανέστιου πληθυσμού, ο οποίοςέως σήμεραΚανοναρχεί την μοίρα του με το πυρΜιας πιο στοχαστικής

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-27151160255058966782011-06-18T00:04:00.006+03:002011-06-18T14:57:08.655+03:00

Εσύ Γκυγιώμ, τυχοδιώκτη των εθνώνΙερόληπτε, πραγματικά μοντέρνε σεκάθε εποχήκαιμυστικέ ιχνηλάτη ενόςEνιαυτού θεού χωρίς την ανθρώπινηΣκιά να χρονορροεί εντός του, έλεγεH νεαρά Περόν ντ' Αρμαντιέρ στονΆνθρωπο που είχε δραπετεύσει απότον αιώνα τουπρος μιαν άγνωστη ελευθερία,Ποιος ο δρόμος που οδηγεί, Γκυγιώμ,Ειπέ μου, απ'το βασίλειο της ανάγκηςΣτην δόξα μιας τέχνης που είναι τόσοΑιώνια όσο και οι

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-88909814486258601602011-06-15T20:34:00.004+03:002011-06-16T12:34:13.356+03:00

Και ενόσω το πλήθος αναζητούσε τηνΜία μυθική όαση στο χρόνο έξω απότις πύλεςτης Ιερουσαλήμ,στην έρημοΠου εκάλυπτε όλη την επιφάνεια τηςΓης, ο ήλιος εφάνταζε ανέκαθεν πωςτους παρακολουθούσεΑπό την γέννηση έως τον θάνατό τουςΣαν βωβή λιτανεία ενός κόσμου άλλουΠου έδινε την εντύπωση πως ανά πάσαΣτιγμή μπορούσε να περιπέσει σε μιανύπαρξη,ΚαιΣχηματίζοντας τον έναν μετά τον άλλονΤους αντικατοπτρισμούς

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-26844850285524942362011-06-13T15:12:00.001+03:002011-06-13T15:14:22.775+03:00

Η "La Cadenza" (Caprice No.7, Op.10) του μεγάλου Πολωνού βιρτουόζου βιολιστή και συνθέτη του 19ου αιώνα Henryk Wienawski και το "Caprice No.17" του Niccolò Paganini, όπως παρουσιάστηκαν στον Διεθνή Διαγωνισμό Βιολιού Henryk Wienawski του 2010 από μια εξαιρετικά ταλαντούχο βιολονίστρια της νέας γενιάς.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-61709299167674141752011-06-10T03:56:00.011+03:002011-06-10T07:43:39.810+03:00

Η Ιστορία, Σοφίγια, της έλεγε με μιαΛάμψη όχι στα μάτια του, αλλά στηνΟλόκληρη νύχτα που τον περιέβαλεΜε τις αχανείς πτέρυγές της απαρχήςΤης πρώτης σκέψεως που γεννήθηκεΠοτέ σε ανθρώπινο νου, η Ιστορία,είναιΜια οπτασία τρόμου καταμεσής τηςΝηνεμίας ενός ήρωα των εποχών πουπετάγεται αίφνηςαπό την κλίνη τουτόσο αναστατωμένοςΠου δεν μπορεί να καταλάβει ακόμαΑν είναι θνητός ή αθάνατος, υπάρχωνή μη

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-71231075987377111002011-06-07T02:08:00.014+03:002011-06-07T06:00:25.128+03:00

Αν θα μπορούσαμε ποτέ, Σοφίγια,Να υπάρξουμε στη γη ως μια νέαισχύςτων οραμάτων,Όλοι εμείς που βρίσκουμε ανά τιςΕποχές καταφύγιο σαν τα πουλιάΣτις λίθινες σκεπές των ερημόσπιτωνΜιας Λιθουανίας που παραπαίει αιείΣτην αργόσυρτη λήθη του μέλλοντοςΚαι υπνοβατεί ανάμεσα στα έθνη τηςΕυρώπηςκαθώςΛαξεύουν τον χρόνο τους με εκείνη τηΣμίλη της απόλυτης ιδέας του Εγέλου,Και σε προοπτική ωστόσο μιας φωτιάςΠου

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-90892412250461863102011-06-04T01:31:00.010+03:002011-06-04T07:45:29.241+03:00

Πόσο ανέμελα ολισθαίνουν οι σκέψειςΠάνω στα σύρματα των ημερών, καιΤόσο ανεπαίσθητα που γλιστράει έναςΑιώνας φεύγοντας μέσ' από τις φούχτεςτων ακινητοποιημένων νεκρώνστην λιθουανή νύχτασανΆμμος που χέεται σε μια καινούργιαΛήκυθο αθανασίας την οπού δεν οράάλλος κανείςπάρεξ του ζωγράφου, του συνθέτη,του ποιητή,Και ένας ορίζοντας ζητάει να απλωθείΑκόμα μια φορά στα ηλιοβασιλέματατων σφαλισμένων

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-56110559381794308392011-06-01T16:36:00.006+03:002011-06-02T04:22:39.145+03:00

Εμένα να μην με ανακατεύετε σταΣχέδιά σας, φέρεται ότι είπε ο θεόςΣτο άτυπο meeting που είχε με τονΔιάβολο και τον Εωσφόρο μέσα στομυαλόενός ανθρώπουΚαι λίγα χιλιόμετρα έξω από την ΕδέμΣε μια ερημική τοποθεσία· ο ίδιος δενΕίχε καμμία διάθεση να συνεχίσει τηνΚουβέντα περαιτέρω, σας είπα, μην μευπολογίζετετους τόνισε με ύφος σκοτεινό,εμένα, ας μην με υπολογίζετε,Υπάρχουν πράγματα που πρέπει

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-32507274702599316592011-05-29T00:04:00.004+03:002011-05-29T05:02:17.732+03:00

Το Κονσέρτο για τρομπέττα σε ρε μείζονα, ΒVW 972 (άνω βίντεο) και το δεύτερο μέρος (gigue) από την Σουίτα No.2 για τρομπέττα σε ρε μινόρε, BVW 1008 (στο δεύτερο βίντεο) του Johann Sebastian Bach σε εξαιρετικές παρουσιάσεις από την Alison Balsom. Στο όργανο συνοδεύει ο David Goode.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-66022412422418859632011-05-26T08:03:00.009+03:002011-05-26T13:38:20.480+03:00

Αυτός ο ίππος έχει μόλις ένα τετράγωνοΓια να μεταβεί σώος, Λόενγκριν, και τηναπειλή της βασίλισσάς μουΝα διαφύγει σαν απ'ένα εφιάλτη νυκτόςΣτα ολάνοιχτα μάτια της ανθρωπότητας·Όμως εσύ,έχω την εντύπωση,Πως είσαι τόσο απορροφημένος από τιςΧυτές στην κάμαρα ανέστιες σκέψεις σουΓιαΜια γαλαξιακή σκακιέρα, ένα παγκόσμιοΘέατρο του χρόνου στην αναφάνειά τουεπί του απείρου της ψυχήςτου καθενός

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-53140313287118032652011-05-24T01:26:00.018+03:002011-05-24T06:47:00.481+03:00

Υπάρχει πάντα στα ανθρώπινα οΜεγάλος δρόμος στον οποίο οι ναβαδίσουνλίγοι προορίζονται,Όσοι ακριβώς χωράνε στην λέξηΣτιγμή· αυτοί και θα προκύψουναπό μόνοι τουςΜια κατάφωτη στέγη του χρόνουΓια όλα τα χαμένα και ζητούμεναδευτερόλεπτααπό το λεπτόΖήτημα της επιβίωσης των αστεριώνΣτον ζωολογικό κήπο του σύμπαντος,Βλαντιμίρ Ίλιτς,Έλεγε εκείνο το ατέλειωτο απόγευμαΠου έμοιαζε ένα διάλειμμα στην

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-9336211375029226622011-05-22T03:48:00.001+03:002011-05-22T03:49:29.688+03:00

Η Σονάτα Νο.2 για βιολί μιας από τις σημαντικότερες γυναίκες συνθέτες του 20ού αιώνα, της Πολωνίδας Grażyna Bacewicz (1909 - 1969), με performer την Maria Shalgina.

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-22289303274034867062011-05-20T00:17:00.005+03:002011-05-20T01:55:19.621+03:00

Την νύχτα εκείνη ο βασιλιάς ΚόνραντΕίδε το ίδιο όνειρο ξανά, ενώ φλέγετοστον πυρετό,Και η Κωνσταντινούπολη έξω από τηνΚάμαρά του φάνταζε σαν μια οπτασίαυγρής φωτιάςπου είχε αρπάξει την οικουμένηΚαι καθρεφτιζόταν σιωπηλά στα νεράΤου Βοσπόρου· έβλεπε ξανά εκείνο τοβουνόΠου στις τόσο παλαιές όσο κι η κτίσηΠλαγιές του αναρριχώνταν τα πλήθηΠρος μια, θρυλείτο, εσχάτη Πόλη τουΚόσμου που απλώνετο

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-41185155469648781762011-05-18T18:02:00.001+03:002011-05-18T18:07:18.173+03:00

Η αυλή του κάστρου ήταν γεμάτη από Ζονγκλέρ και μενεστρέλ που όλην την νύχτα Διασκεδάζανε τον νεκρό βασιλιά, πουΤον είχαν καθίσει ξανά στον θρόνο του,Λουί,Του έλεγαν και χοροπηδούσανγύρω τουΣαν φλόγες φωτιάς σε τρέλλα χαρωπήΜε δίχως μεγάλη βιάση να καταπιούνετο παλάτιμονομιάς,Λουί, η θάλασσα δεν στέλνει πια οψάριαΣτα δίχτυα και στους αγρούς φυτρώνουνμόνονπέτρες κοφτερές,Του έλεγαν ενώ αυτός

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-13532678775871125852011-05-17T17:39:00.004+03:002011-05-17T23:09:08.642+03:00

Ελέγετο πως η πόλις εκτίζετο επίΑιώνες αδιαλλείπτως, απ' αρχήςΣχεδόν της Ιστορίας, οι άνθρωποιΔεν κατοικούσαν πουθενά αλλούΕι μη πέριξ αυτής στην έρημο· θαΕισέλθουμε κάποτε, έλεγαν, στηνπόλη αυτήΚαι τότε ο βάσανος του χρόνου θαΚαταπαύσει· και τόση η μνήμη τουΘανάτου που τον βάραινε, ευθύταταΘα αποσβεσθεί ωσάν η σκιά εφιάλτηΕνώπιον της εωθινής εγρήγορσης σεΚείνους τους δρόμους και τις

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-5094419201675927972011-05-15T19:34:00.014+03:002011-05-16T04:09:36.611+03:00

Όλα είναι μια πηγή, Άντον, και πάνταΘα είναι αργά στον χρόνο της φωτιάς,Καθώς θα ανασυστήνει τις ανθρώπινεςΜορφές αναφλέγοντάς τις στην σιωπή·Πόσα δευτερόλεπτα, τα λεπτά και ώρεςΠου αναρρέουν ωσάν πίδακες ζωής μέσ'απ' τις σωθικές ανταύγειές τηςΚαι φέγγουν στους τοίχους των αιώνωνΣαν μια ελαιογραφία αίματος στον θόλοενός πνευματικού οφθαλμούΑυτό, δύσκολο να το ορίσει ο άνθρωπος·Είμαστε μόνον μια

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-85961605651770518722011-05-14T00:01:00.003+03:002011-05-14T00:05:31.931+03:00

Από το player δεξιά ακούγεται το πρώτο μέρος της 5ης του Beethoven από την Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό την διεύθυνση του μεγάλου Ούγγρου μαέστρου Arthur Nikisch, σε μια ιστορική ηχογράφηση του 1913 (βέβαια ο ήχος δεν είναι καλός· μόλις και ακούγεται) .Ο Arthur Nikisch υπήρξε ένας από τους κορυφαίους μαέστρους όλων των εποχών, και στον καιρό του ήταν από τους πλέον φημισμένους. Οι ερμηνείες του

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-78090773544258595992011-05-11T00:04:00.002+03:002011-05-11T02:50:22.203+03:00

Πόσο ανίκητη μπορεί να είναι η ψυχήΤου διαβάτη από την μεγάλη γέφυρατου χρόνουΑνάμεσα στα έλη και τα σύννεφα, τηνΟμίχλη και την πρωία, τους λίθους καιτο μαγεμένο ποτάμι της δράσης,Όταν μπορεί και δημιουργεί ένα κόσμοΜε τα γυμνά φώτα του νου, 'Ελικ· απόπάνταείμαστεΤο νήμα που ενώνει τους θεούς με έναΟυράνιο θέατρο που τελείται ωστόσοστην γη,Έλεγε η νεαρή Υψινόη στον ξένο πουΚάπνιζε στοχαστικά σε

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-45805116397530952242011-05-08T16:46:00.011+03:002011-05-08T22:05:22.662+03:00

Μα αφήστε κάτω κύριε το ρεβόλβερΕπιτέλους , έλεγε ξανά ο έντρομοςεπιβάτηςστον άνθρωπο με την φωτιά στουπερωκεάνειο μυαλό τουΚαι την λάμψη μιας ολοκαίνουργιαςΕποχής στο σκυθρωπό βαγόνι τουτραίνουΠου μετέφερε τα υπνωτισμένα πλήθηΑπό το ένα σημείο της ζωής στο άλλο,Μην αφήνοντάς τα να ξυπνήσουν μήτεΣτην αφετηρία μηδέ ωστόσο και στηνάφιξη,Σας είπα κύριε, δεν με ακούτε, κανέναςΚύριος Μπραμς δεν έχει

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-65998768433071710582011-05-06T20:07:00.005+03:002011-05-07T11:32:17.201+03:00

Και εκείνος φάνταζε ως εάν από αιώνεςΚρεμασμένος στην συμπαντιαία οροφήτηςΚαπέλλα Σιξτίνα,Να αφουγκράζεται την ισχύ των ουρανώνΜέσα από την σιωπή και τον βόμβο τουαίματός του·Και ο κόσμος γύρω του είχε ήδη προβάλλειΣαν Ωόν του Λόγου μέσα από μια τεράστιαφωλέατου χρόνουΣκορπίζοντας παντού ανθισμένες έννοιεςΚαι μαδριγάλια μιας φωτεινότερης εποχήςΗ οποία καραδοκούσε ωστόσο ακόμα σταΙερά σκότη των

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-36421627646437394122011-05-05T03:19:00.039+03:002011-05-06T05:23:29.287+03:00

Αυτές οι τεράστιες αντλίες που τόσοΆπληστα αναρροφούν το πετρέλαιοαπό την θάλασσα,κάποτε έχωτην εντύπωσηΠως ανασύρουν από τα ολόδικά μαςΈγκατα ψυχής, όχι ακριβώς την ζωήαλλά τηνπείσμονα νύχτα της,Έλεγε κουρασμένα ο ένας γεωλόγοςΣτον συνάδελφό του που είχε γείρειΣτο κομπιούτερ του και παρατηρούσεΤους αιωνόβιους χάρτες, οι οποίοι καιωμοίαζανΜε στρώματα κυττάρων του χρόνου,Να κατεπισύρουν την

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-54486294312079906222011-05-03T02:04:00.015+03:002011-05-03T06:15:10.635+03:00

Μα αυτή τη φορά, σινιόρ Φερνάντου,Ο καφές είναι όπως ακριβώς τον θέλετεκαι ήδηΈχετε ζητήσει τέσσερεις φορές να τονΞαναφτιάξουμε!, παραπονιόταν πάλιο σερβιτόροςΣτον άνθρωπο που τον κοίταζε με τοΔιαπρύσιο βλέμμα και την ιερατικήσκιάστα μάτια του,Τον βλέπεις Άλιστερ, γύρισε τότε καιΕίπε στον συνομιλητή του που ήτανΑπορροφημένος στην σκακιέρα· μάλλονΔεν μπορεί να καταλάβει πως ο καφέςΕίναι σαν την

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7605129345365696115.post-42677874330886397992011-04-30T20:42:00.020+03:002011-05-01T02:14:47.584+03:00

Επιτέλους,Φραντς, παύσε πλέονΝα ανάβεις την φωτιά με αυτάτα αρνησίτυπα χειρόγραφα,Ή μην και θαρρείς ότι χρειάζεταιΕπιπλέον Λόγο για να βασιλεύσεικαίγονταςΠέραν εκείνου που ήδη κατέχει απ'Την αρχή της, έλεγε ο Μαξ Μπροντστον άνθρωποΜε την νύχτα στα μάτια του και τηνΑκόμα πιο βαθειά νύχτα στο μυαλότου,Μα εμείς, Φραντς,Ζούμε έτσι κι αλλιώς σε ένα υπόγειοΤου σύμπαντος, και από το υπερώοΗ μόνη είδηση

THE_RETURNhttp://www.blogger.com/profile/17042065423395396341noreply@blogger.com